Powrót do strony głównej

Jesteś tutaj: ZDROWIE / Warzywa / Czosnek


2010-01-26
czytany: 627 razy
Czosnek
Czosnek pospolity zajmuje czołowe miejsce wśród jarzyn i warzyw mogących się przyczynić do utrzymania dobrego zdrowia. Spożywano go już w Babilonii 4500 lat przed naszą erą, w Egipcie zaś strzegł budowniczych piramid przed chorobami. W b. ZSRR ekstrakty z czosnku są stosowane, jako antybiotyki.


Zalety:

  • ·         Jedzony codziennie może obniżyć poziom cholesterolu we krwi oraz ciśnienie krwi
  • ·         Może zmniejszyć przekrwienie nosa
  • ·         Ma właściwości przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne.

Wady:

  • ·         Jest źródłem nieprzyjemnego zapachu
  • ·         Może wywoływać migreny
  • ·         Sporadycznie, w przypadku osób uczulonych, może spowodować stany zapalne skóry

 

Zielarze i zwolennicy naturalnego sposobu odżywniania uważają czosnek za cud natury i stosują go przy leczeniu wielu przypadłości, od astmy poczynając a na zapaleniu stawów kończąc. Jego przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne właściwości zostały potwierdzone badaniami naukowymi. Właściwości lecznicze rośliny wiążą się z występowaniem w jej składzie siarki, które podczas miażdżenia czosnku dają ostry zapach. Naukowcy potwierdzają, że związki zawarte w czosnku dobrze działają na serce: obniżają ciśnienie krwi, hamują wytwarzanie cholesterolu w wątrobie, wpływają na skład cholesterolu we krwi, likwidując szkodliwe lipoproteiny (LDL) i przyczyniają się do wzrostu poziomu korzystnych dla zdrowia lipoprotein wysokiej gęstości (HDL).

 

Zalecana dzienna porcja świeżego czosnku wynosi ok. 4g (1-2 ząbki).

 

Czosnek może również obniżyć krzepliwość krwi oraz zwiększać szybkość rozprowadzania zakrzepu, jednak jego większe ilości – 10 lub więcej ząbków dziennie – można jeść tylko w celach profilaktycznych, zanim dojdzie do jakichkolwiek zaburzeń na tle zakrzepowym. Aby natomiast zmniejszyć przekrwienie nosa oraz zwalczyć inne objawy przeziębienia, należy jeść surowy czosnek.

 

Na podstawie badań przeprowadzonych na zwierzętach stwierdzono, że wchodzący w skład czosnku dwusiarczan allilu może zapobiegać rozwojowi nowotworów złośliwych. Przeprowadzone zaś w Chinach w 1991 roku badania na mieszkańcach rejonu Shangdong (Szantung) – znanego z najwyższego wskaźnika udziału osób cierpiących na raka żołądka w populacji ogólnej – pozwalają wnioskować, że regularne jedzenie czosnku może zabezpieczać przed chorobą nowotworową.

Wiele osób unika czosnku, ponieważ po jego zjedzeniu z ust czuć nieprzyjemny zapach. Ponadto, w nielicznych przypadkach, czosnek może wywoływać alergie, migreny oraz uczuleniowe stany zapalne skóry.

 

Wskazania lecznicze czosnku:

Na użytek wewnętrzny :  Artretyzm, astenia, ogólne osłabienie, astma, atonia układu trawiennego, biegunka, dyzenteria (czerwonka), bóle brzucha, brak apetytu, gościec stawowy, hemoroidy, kamienie nerkowe, koklusz, krztusiec, kurcze naczyniowe, nadciśnienie tętnicze krwi, niektóre częstoskurcze serca, nadmierne ukrwienie naczyń krwionośnych, niedostateczne wydzielanie soków trawiennych, obrzęk nóg, odbijanie, odtruwanie wątroby, pasożyty jelitowe, piasek moczowy, profilaktyka chorób zakaźnych, puchlina wodna, reumatyzm, ropień płuc, rzeżączka, skurcze jelitowe, skąpomocz, stwardnienie naczyń tętniczych, miażdżyca, trawienie utrudnione, wzdęcia, wiatry, bębnica, zaburzenia równowagi w pracy gruczołów wydzielania wewnętrznego, zakażenia gardła i krtani, zakażenia dróg oddechowych, zapobieganie nowotworom przez działanie przeciwgnilne w jelitach, zapalenie płuc, oskrzeli, zakłócenia krążenia krwi z powodu nadmiernej krzepliwości, zakłócenie czynności żółciotwórczych, zakłócenie czynności ukrwienia naczyń mózgowych, zmęczenie serca, zgorzel, zakaźne pochodzenie nieżytów żołądka i jelit, żylaki, zaburzenia pracy płuc, rozedma, ropień płuc. Na użytek zewnętrzny:  Ból ucha, brodawki, modzele, twardziny, głuchota, guzy nowotworowe, grzybica woszczynowa, odciski, przetoki, rany źle gojące się, rany zakażone, ropień zimny (na tle gruźlicy stawowej lub kości), ropień skórny, reumatyczne bóle, świerzb, torbiele, cysty, ukąszenia owadów, wrzody.

 

Przeciwwskazania: ostry nieżyt żołądka i jelit, niedociśnienie tętnicze, okres karmienia osesków. Nie jest wskazany dla nerkowców. Nie trzeba jadać za dużo czosnku, gdyż jest ciężko strawny i drażni błony śluzowe przewodu pokarmowego.


 

Występująca w czosnku allistatyna niszczy gronkowce. Czosnek zawiera związki hormonalne i antybiotyczne. Po destylacji rozdrobnionego czosnku z parą wodną otrzymuje się lotne olejki eteryczne. W swoim działaniu zbliżony jest do preparatów z kitu pszczelego. W czasie II wojny światowej w przyfrontowych szpitalach radzieckich pod rany zakładano płaskie pudełeczka, wymiarem większe od rany, napełnione utartym czosnkiem i cebulą pół na pół. Masa ta nie dotykała ran. W oparach czosnku i cebuli rany goiły się szybko, nawet u takich chorych, u których dotychczas wszystko goiło się źle.